هر روز
که من شکار وی ام یا شکار خود هر روز
خیال وار کجا می بری مرا ای چرخ
برون زدایره اختبار خود هر روز
نمی کشم ز تو دست و نمی برم زتو مهر
اگرچه کاسته ای اعتبار خود هر روز
چوآب دیده فرو می چکم ز چشم امید
چو باد می بری ام با غبار خود هر روز
دریغ می کنی آرامش از دلم هر شب
دوباره می کشی ام در حصار خود هر روز
هراسناک و هوسناک می جهی چون برق
ز گوشه افق اقتدار خود هر روز
فسون توست چو توفان و انقلاب اگر
رمیده از خودم و بیقرار خود هر روز
چو شمع می چکم از چشم خویش و چون مرداب
مدام می فسرم در کنار خود هر روز
چو گوش خویش جهان برد گوش ریحان را
ز پشت و رو شدن موج وار خود هر روز
۲۹/۲/۱۳۹۲
محمدعلی محمدی م.ریحان

