ما هما نیم

که من شکار وی ام  یا شکار خود هر روز

خیال وار کجا می بری مرا ای چرخ

برون زدایره اختبار خود هر روز

نمی کشم ز تو دست و نمی برم زتو مهر

اگرچه کاسته ای اعتبار خود هر روز

چوآب دیده فرو می چکم  ز چشم امید

چو باد می بری ام با غبار خود هر روز

دریغ می کنی آرامش از دلم هر شب

دوباره می کشی ام در حصار خود هر روز

هراسناک و هوسناک می جهی چون برق

ز گوشه افق اقتدار خود هر روز

فسون توست چو توفان و انقلاب اگر

رمیده از خودم و بیقرار خود هر روز

چو شمع می چکم از چشم خویش و چون مرداب

مدام می فسرم در کنار خود هر روز

چو گوش خویش جهان برد گوش ریحان را

ز پشت و رو شدن موج وار خود هر روز

۲۹/۲/۱۳۹۲

محمدعلی محمدی م.ریحان