هنوز

ای عشق ای رفیق جنون آفرین من

برخیز و پاک کن خط شرک از جبین من

گاهی هوای ملک ری ام می برد زدست

گاهی غم زمانه کشد آستین من

کافر شدن ز شرک و یزیزدی شدن به است 

کاری نمی کنی که نمیرد یقین من؟!

تیغی بکش که رنگ شفق یابد آسمان

خونی بریز خون دل پر ز کین من

تا باز گیرد این رخ افسرده رنگ نو

بنشین و باش یک دو نفس همنشین من

افسون روزگار زمین گیر کرده است

مردان عاشق همه  سرزمین من

ریحان هنوز گرم تمنای عاشقی ست

ای عشق ای رفیق جنون آفرین من

م.ریحان

۳۱/۴/۱۳۹۰  

 

 

    

بند

زبانم را بند اورده اند
لحظه های مردد مشکوک
پاشنه کفشم را هر چه می کشم بالا نمی اید
گلویم را هرچه...
پلک هایم را هرچه...
یادهایمان را هرچه...

م.ریحان ۲۷/۴/۱۳۹۰

ا.....مرداد


   باید برای این الف محذوف

                         کاری کنم

                              که مرگ نیاید...

مرداد مرگ؟

          یانه
             امرداد زندگی!؟
من مثل آن الف
همه جا
زیر دست و پا
می افتم و دوباره
خودم را
              - فریاد می زنم.
                                                م.ریحان۲۲/۴/۱۳۹۰