رنگ ابر یاسی شد
رنگ روز، مهتابی
شوق
         ـ محوشد در تو
هرچه رنگ
     -شد آبی
من رها
         تو پیدا در
                  بیکران ذهن من
ای نشان بیداری
ای جواب بیتابی
لا
لالا
لالا
لا
لا
نغمه ای تو درگوشم
گرچه نرم
          ــ پرغوغا
مثل خواب و بیخوابی
من طنین اکنونم
زیر گوش هشیاری
من فروغ احساسم
گرم و روشن و آبی
رنگ و بوی نیلوفر
می دهد خیال تو
هرزمان جهانم را
این جهان مردابی
رنگ ابر یاسی شد
لا
لالا
لالا
لا
لا

 لکنت زبان عشق
زیر نم نم باران

 وه چه حس مرطوبی
وه چه حیرت نابی

محمدعلی محمدی م.ریحان

۲۰/۲/۹۲