اصفهان
آه ای شهر چرا رو به تو آوردم؟!
نیستم قاطر بازار جفای تو
دست بردار زمن تا زتو برگردم
پارگینی ست سراپای تو چون رودت
که خدا بسترد از روی زمین زودت
ای خزف بر خزف انباشته از نکبت
ننگ، ننگ آیدم از مردم بی جودت
از مروت چه خبر ؟هیچ خبر داری؟!
یا چه می دانی از ایثار و وفاداری
غیرتی، همتی، آزادگی و شوقی
هست در سیرتت آیا؟نه، چه پنداری!!!
هست هر جات یهودیه و دجالی
گورچالی و دغا چالی و سگ چالی
ای پر از رنگ و ریا،فتنه و سالوسی
ای زدین خالی و از شرم و حیا خالی
آوخ آیینه و سنگیم من و مردم
من و این مردم آسیمه سردر گم
سگ و سنگند ،سگ و سنگ ، به هم بسته
کژ و کژ بین و کژآیین، کشف و کژدم
نه من اینگونه اسیر تو نمی مانم
باره عزم به انکار تو می رانم
می روم در پی عشقی که نداری تو
تو چه می دانی ازین عشق که من دانم
کیستم ؟عاشقی از بند گریزان من
بازتاب نفس مردم ایران من
می روم از پی لبیک حسین خود
هدهد ملک سلیمان من «ریحان» من
م.ریحان
۱۳۸۹/۱۲/۲۱