خاک

آری خاک

          وانگه تخته سنگی

                        - قطره ای برآن

ردی از لغزیدن اندام حیوانی؟!

یا نشان تاول پایی

              -کدامین پای؟!-

اشک

        یا آب دهانی خشک؟!

سرعت تبخیر

          بیش از فرصت لغزیدن و

                                     - آنگاه

                مردن رد تعامل برسکوت سنگ.

زندگی در کارزار خویشتن باخود

                             بی پناهی لنگ.

خاک، آری خاک

                     اما خار چشم خود

سنگ، آری سنگ چون آیینه

                    اما منگ و حیران

                                 - تا چه حواهد شد

نه متاعی

         نه خریداری

نه کسی که باشدش با دیگری یاخود

                                          - میل گفتاری

خالی پیوسته ای

                 برگرد آن

                         از وهم

                                -دیواری.

محمدعلی محمدی(م.ریحان)

15 تیر 1390