روزها
هنوز هم
کنارهم
چیده می شوند.
روزها
درست مثل چوب های بستنی
یا تراشه مدادهای رنگی گران
مثل استخوان ریخته
- برای سگ !
روزها مدام تیر می کشند
مثل درد لثه عفونی خودم
مثل روز اولی که آشنا شدیم
مثل روز دیگری که ناگهان جدا شدیم
مثل مور مور ذهن و
-زق زق کشاله های پیر!
مثل زخم چرک کرده
- در تماس با قساوت نمک!
روزها چه دور
روزها چه دیر
روزها
سکوت عید
بهت مزرعه
چرت کارگر، کنار جدول پیاده رو
ذهن کور
حجله
گاهواره
گور!
روزها
چقدر خالی از حضور.
محمدعلی محمدی م.ریحان
۵ فروردین ۱۳۹۱