ما هما نیم

 آتش و آب یکی غازه و بیجاده یکی ست

دل اصحاب خرد خوش که به ما می خندند 

حال ما وانچه درین آینه افتاده یکی ست

سفر ما زخود و رفتن خلق از پی نام

سفر هر که به سویی ست ولی جاده یکی ست

چند از فقر و غنا پرسی و از عقل و جنون

عشق فرمود که این داده و ناداده یکی ست

نقشی از پرتو یاریم که او عاشق ماست

وحدت ذات نگر بنده و آزاده یکی ست

خاص و عامی ست که در منطق ما می گنجد

ورنه در محضر او خرقه و لباده یکی ست

لاشبرگی که فتاده ست به رودی، دل ماست

زیر و بالای جهان بر من دلداده یکی ست

یا مکن همرهی مردم عاقل ریحان

یا مگو جام بلا با قدح باده یکی ست.

محمد علی محمدی م.ریحان

ششم بهمن ۱۳۹۰