ما هما نیم

سرود پرورش



در تعظيم قدر جليل استاد بينش و دانش، سيد علي اكبر پرورش ادام الله عزه و عافيته
    
    آزادگي تا هست رنگ آسمان آبي است
    
    ابري نخواهد شد، شب انصاف مهتابي است
    
    آزادگي را رنگ رخسار از جوانمردي است
    
    آن سان كه رخسار جوان را رنگ عنابي است
    
    جزعدل چيزي نيست آزادي چه مي گوييد
    
    آزادي بي عدل خواب است ار چه بي خوابي است
    
    از بيم مرگ داد مي لرزد دل بيدار
    
    كار دل بيدار ما عمريست بي تابي است
    
    تلقين درس عشق كار خودپرستان نيست
    
    عالم پر از عين القضات و خضر قلابي است
    
    چاه شغاد است اين جهان، رستم، سياوش، گيو
    
    محكوم بيم خسروان از روح سهرابي است
    
    ما را نواي قل تعالوا مي دهد پرواز
    
    موج آشيان بركه هاي ناز، مرغابي است
    
    آرش، سياوش، نوح، ابراهيم؟ انسان چيست؟
    
    آتش، بيابان، باد، باران ؟ تير پرتابي است
    
    بايد رهايش كرد تا قوس قزح گردد
    
    قوس قزح پرواز جسم از خويش تا آبي است
    
    بنشينم از استاد خود حق ورزي آموزم
    
    آموختن آغاز هر توفيق آدابي است
    
    استاد من آزادگي، انصاف، دانش ،دين
    
    ظلمت ستيزي، خيرگي سوزي، جهان تابي است
    
    سيد علي اكبر ، جهان بيني كه در حكمت
    
    آيينه سلمان و صدر الدين و فارابي است
    
    نام و صفات و راه و رسمش پرورش ، عمري
    
    رسواگر فرعوني و صهيوني و بابي است
    
    يا رب من و او هر دو ريحان همين خاكيم
    
    گر چشم ما از برق شلاق خزان، آبي است
    
    لطف تو را نازم كه دل هاي جوانان را
    
    در بوستانت فصل خوديابي و هميابي است
    
    محمد علي محمدي( م -ريحان)
    
    
 روزنامه رسالت، شماره 7412 به تاريخ 25/8/90، صفحه 19 (شعر و ادب)
□